سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ :)

دیر اومدم برای عرض تبریک؛

چون خیلی بهت زده بودم ،

چون داشتم فکر می کردم یک نفر  آنقدر انسان خالصی بوده که اینجوری امام رضا (ع) در آغوش کشیده اش و ردپای این اتفاق به شدت واضحه 💔

اونوقت من .‌‌..

.

.

​​​.

وبلاگم رو عزادار نمی کنم ،

​​​​​​چون مطمئنم سید ابراهیم و رفقاش طلبیده شدن و الان باید براشون خوشحال باشم .

و در ادامه سه رباعی معرکه از دکتر عارفه دهقانی:

بر آتشِ سرد،پا گذار ابراهیم!

این پرده ی غم،رفت کنار...ابراهیم!

برخیز که بی واسطه ،با آهوها 

من آمده ام سرِ قرار...ابراهیم!

.

.

تو سوختی و نورٌ علی نور شدی

با هرچه شهیدِ عشق،محشور شدی

دیدیم ریاست‌َت فقط خدمت بود!

خادم بودی،شهیدِ جمهور شدی🥀

.

.

.

تا آمدم ای شاه، پناهم دادی!

آغوش گشوده ای و راهم دادی!

من خادمِ مَردُم و حَرَم بودم و (شُکر!

از مُزد شهادت) که به ما هم دادی!